Wat een pret...

Wat een heerlijke "kick off" van de zomervakantie! Prachtig weer en iedereen thuis (ehmm..behalve Lief dan, maar oke). Ik heb er echt onwijs zin in....lekker samen knutselen, beetje in de keuken staan, spelletjes doen, filmpjes kijken, samen erop uit.....alleen denken de meiden daar iets anders over....Ze kunnen elkaar eventjes niet uitstaan geloof ik! :(...

Om de vijf minuten wordt er tussen hen gegild en gekrijsd en als ik niet oplet, slaan ze elkaar de hersens in...Ik voel me net z'on politie-agent ipv van een enthousiaste olijke ikhebzinindevakantie moeder....Zou het vier jaar leeftijdsverschil nu weer even hard toeslaan...oudste vind alles van jongste "stom, dom en raar" en jongste vind dat oudste zich maar als "een oude meut" gedraagd..

Ach, ik laat mezelf natuurlijk niet zomaar uit het veld slaan, het gaat goedkomen, toch??!!

Mijmeren...

Nog 1 dag is ze 11. Morgen wordt ze 12 jaar...Vandaag de laatste dag in groep 8. Een "echte afscheidsdag". Voor de laatste keer het burootje opruimen, klaslokaal, deur dichttrekken en dan op naar het strand. Vanavond mogen de ouders de leerlingen van groep 8 in het zonnetje zetten. En dat gaan we doen óók.

Tsjoe...de tijd...ik weet het nog als de dag van gisteren dat ik samen met zuslief een zwangerschapstest deed...foute boel! Ik dacht dat ik flauwviel....Omg...wat moest ik doen?! Net ontslag genomen met veel bombarie, stond bovenaan de verhuurderslijst voor een 1-persoonskamertje en wilde heel wat anders gaan doen met mijn leven, maar wist nog niet precies wat.....Tsja........

Ik ging ervoor.....het hummeltje kon er ook niks aan doen dat het was gegaan zoals het was gegaan....saampjes zouden we het best redden.....De zwangerschap vond ik vré-se-lijk, een overtrokken iets. Niks geen roze wolk...een grote grijze wolk waarin ik 30 (!) kilo was aangekomen, bijna alle zwangerschapskwaaltjes kreeg die men maar kon verzinnen met als toppunt "zwangersschapsjeuk" (ik dacht werkelijk dat ik doordraaide vd jeuk)...hondsmoe was ik en kotsmisselijk....Regelmatig pleurde ik iedere keer bijna om en s'nachts werd ik gek van de pijn in de benen de te pas en te onpas de lucht inschoten, maar mij hoorde je niet klagen....tsja, hallo, ik dacht dat bijna iedere zwangere vrouw daar last van had en 30 kilo extra meezeulen is niet niks...ik vond het niet weird dat ik door dat extra gewicht een aantrekkingskracht richting grond had.... (later bleek dat toen de ms=Multiple Sclerose naar buiten is getreden)........verstand op nul en voorwaarts....Ik had maar 1 doel voor ogen en dat was; de baby moest eruit!!

De baby had een heel ander idee...die bleef gewoon lekker zitten waar tie zat...2 weken extra...en toen was iedereen het zat en ik de wanhoop nabij...Weeënopwekkers kreeg ik toen.....sjeezzzz, voor iemand die nog geen enkele wee of wat dan ook tijdens haar zwangerschap had gevoeld, dacht ik dat de hel over mij losbarstte....Patsboem, van niks naar om de drie minuten en korter en dat bijna 24 uur lang....arme mams...ik geloof dat ik haar hand tot moes heb geknepen en haar compleet heb *rot gescholden toen ze naar het toilet wilde....met wat behulp van lachgas kreeg ik het toch voor elkaar....eindelijk......Dáár was ze!! Prachtig, volmaakt en zo klein en afhankelijk....Voor haar zou ik door het vuur gaan, onvoorwaardelijke liefde...Ja, samen zouden we het vast en zeker gaan redden...

Bijna klaar....

Nog effies volhouden, nog even aanpoten en snel, snel alles voor elkaar te krijgen. Lief is gelukkig om 12.00 uur thuis, zodat hij jongste kan ophalen van school, want zij gaat vandaag naar MS-kinderkamp. Fijn een weekend helemaal losgaan dmv allerlei leuke spellen en nog informatief ook..Dus eerst even bezig geweest om al haar spulletjes te pakken...

Vandaag is ook het Grote Zomerfeest op school. Oudstedochterlief wilde het deze keer niet missen (groot gelijk heeft ze), want dit is natuurlijk de laatste keer voor haar. Ik had beloofd om ook wat lekkers klaar te maken om mee te nemen, aangezien ik dacht dat ik het niet zo druk had (helaas kwamen er steeds meer briefjes her en der tussendoor tevoorschijn met nog meer hulpvraagjes, afscheidsdingen, infodagen etc...maar komt goed!....ooit). Ik heb maar voor donuts maken en samoza's gekozen. Hier kan je een grote hoeveelheid van maken zonder superveel werk...mits je goed kan plannen en daar schort het bij mij nog weleens aan :P . We konden dus niet anders dan ons opsplitsen...lief brengt jongstedochterlief weg (nog ver rijden ook) en ik ga met oudstedochterlief mee..t'is niet anders...

Straks nog even verder met de Samoza's, dan alles verzamelen..stoeltjes mitnehmen, andere kleertjes aan, tutten en als ik daar eenmaal op het schoolplein, doe ik voor de rest geen fluit meer, behalve eten en drinken en uitbuiken...

Wie A zegt...............

Zó, eerst maar eens een plaatje plakken, nu dat probleem ook opgelost lijkt te zijn....


Die saaie witte grote koelkast in ons knusse keukentje was ik gisteren ineens spúúgzat! En dan moet het ook gelijk veranderen, van wachten of rustig nadenken is dan géén sprake meer, dan heb ik ineens weinig geduld en is er geen stoppen meer aan..wat niet altijd handig is.... Dus nadat ik alles die ochtend eerst netjes had opgeruimd, haalde ik een paar uurtjes later weer alles door elkaar, trok hier en daar de kasten open, gooide rechts en links wat neer en zat nadat mijn make-over projectje klaar was, weer midden in een nieuwe eigenbereide zooi...Het resultaat vind ik zelf hartstikke leuk, maar op die troep zat ik eigenlijk niet te wachten....

Had ik dus ook een keer met mijn haar..het moest eraf! Alleen was het op zondag en hier op dit semi-eiland zijn dan never nooit géén winkels open (ik weet geeneens of ik dat wel echt wil, maar het zou toen een uitkomst zijn geweest)...dus ik zeurde en zeurde en zeurde aan mijn Lief zijn hoofd "doe er wat aan, help me nou eens!"...."oké", zei hij na héél véél gezeur later, "ga zitten, verroer je niet en achteraf niet gaan miepen!!". Ik ging maar zitten en vond het eigenlijk best spannend.  Lief haalde de roze (hoe charmant haha) burostoel met wieltjes van oudstedochterlief van boven, pakte schaar, kam, borstel en tondeuse en ging zitten en cirkelde enthousiast rondjes om mij heen..Zóef, zóef, knipperdeknip, kammerdekam, trekkerdetrek.....-"tsjoe", dacht ik -maar zei het per ongeluk hardop-, "ik wist niet dat ik zóveel haar had"..."Ssstttt", zei Lief streng en in opperste concentratie "dit is nog maar het begin!"....."Owh, owh, dacht ik, dit is de perfecte manier voor Lief om wraak op mij ergens voor te nemen, ben ik de afgelopen tijd wel lief genoeg geweest?!" -ik vond het toen al niet meer zo spannend-....Toen ik hoorde dat hij de tondeuse pakte, kneep ik mijn oogjes dicht en deed mijn handjes samen en prevelde een klein schieterig gebedje, waarvan ik de woorden eigenlijk niet wist. Hij werd verdorie wel errug enthousiast!! -de spanning was er toen wel hélemáál af-...Daarna was het stil...

Lief zei na wat een eeuwigheid leek te duren "hup, hup, oogjes open en kijk maar in de spiegel"...voetje voor voetje liep ik naar de spiegel..."waarom doe ik dit mezelf altijd toch aan?", dacht ik ondertussen.."al die spanning"..."bijna in mijn broek piesen van de zenuwen en in angst zitten omdat ik toch wel errug benauwd ben dat ik ineens een stuk van mijn oor kwijt ben".(tja, ik heb best wel flappies hoor) "Wéés toch eens niet zo impulsief mens!".... "En heb je die hoeveelheid haar op de grond zien liggen?!!".

Maar ja, wie A zegt, moet ook B zeggen en tja, als het goed is, groeit het vanzelf weer aan.....Alle zenuwen waren gelukkig voor niets! Het kapsel zag er echt leuk uit..vond ik zelf dan he!..lekker kort, lekker handig, lekker warrig (en dat vind ik wel fijn, want bij de kapper doen ze het altijd zo stijfjes en netjes in model en dat is niks voor mij, ik krijg dat netjes gewoon niet voor elkaar). En de achterkant was zóóó kort (een ietsiepietsie te kort, maar zo kwamen we er tenminste wel achter dat ik een een héél klein kaal plekje aan de achterkant van mijn hoofd heb en tja, als het daar geschoren is, valt dat wel een beetje op, dus daar we weer wat van geleerd), dat ik daar niks meer kan vergeten goed te doen/kammen (vogelnest ofzo en dat heb ik dan zelf niet door).."Lekker edgy", zei een vriendin..."naar welke kapsalon ben je geweest?", vroeg zij en anderen "mijn lief heeft het geknipt en geverfd ook nog" zei ik..."owh, echt waar, das handig, knipt hij ook anderen??"..En toen ik dat aan Lief vertelde en dat hij zo goud geld zou kunnen verdienen, zei hij "nee, dat durf ik niet!!"..."ik ga toch niet zomaar aan iemand zijn haar zitten en knippen, stel je voor dat het mislukt??".."Owh en ik dan?"...."jij bent anders".................hmmmmmmmmm



Onzichtbaar muisje

Deze dag begint niet al te goed en kom nu langzaam bij; We hebben ons lichtelijk verslapen dus hup snel, wassen, plassen, aankleden, tasje pakken, briefje schrijven voor telaat komen en oudste dochterlief is sinds gisteravond ziekkies (zere keel, verhoging) dus die blijft thuis. En daarvoor schrijf ik ook een briefje dat jongstedochterlief even aan juf van oudstedochterlief moet geven...

Ik dirigeer jongstedochterlief naar de tuin om haar fiets te pakken en zij roept  "mam, mijn fiets is weg!". Na even nadenken van beide kanten (tsja, het werkt nog niet zo snel als je net wakker bent) herinneren we het ons weer. Gisteren is ze na schooltijd gaan spelen met vriendinnetje uit een ander dorp, dus is ze na school met de mams van vriendinnetjelief meegegaan en weer thuisgebracht, dusss fiets staat nog op school. Oké dat wordt dan lopen, maar het is eigenlijk maar een mini-afstandje.

Ik zwaai de jongste uit, doe wat dingetjes in huis hier en daar en bijna een uur later ga ik fijn even naar het toilet.. Eerst gaat de telefoon van mijn Lief "owh die is hij dan vergeten, welnu ik zit op het toilet dus laat maar gaan"....vervolgens gaat mijn telefoon "potverdrie, nu moet ik wel opnemen, want dit klinkt dringend", dus snel snel van dat toilet af....Ik ben helaas net te laat om op te nemen, maar zie wel dat het een belletje van school was. En terwijl ik probeer terug te bellen staat ineens de juf van oudstedochterlief aan mijn voordeur te bellen...Oeioei, wat is er aan de hand?? Ik doe open en met een lichte paniek in haar stem roept ze "waar zijn Lara en Iris?". Ik zeg "We hebben ons verslapen ja, maar Lara ligt ziek op bed, maar Iris hoort nu al lang en breed op school te zitten, met allemaal briefjes bij zich". Is ze er dan nog niet?! Nu wordt ik toch ook wel een beetje ongerust...

Juf gaat weer snel naar school en ik bel school. School zegt "ja we proberen je te bellen, want de kids zijn er nog niet", waarop ik zeg, "ja dat begreep ik, want juf stond net aan mijn deur". O, ja? , zegt school.."ja", zeg ik, gevolgd door "maar Iris hoort nu wel op school te zitten hoor". .. School hangt op om te gaan kijken en ik blijf verbouwereerd hier zitten...nu ga ik me toch wel een beetje zorgen maken hoor. School belt terug en zegt dat Iris idd al bijna drie kwartier in de klas zit, maar door alle commotie is iedereen door elkaar gerold en heeft juf het vergeten door te geven, dat Iris er is...Ik denk ook dat Iris is vergeten om het briefje aan Lara's juf te geven.....Pfoe, pfoe, gelukkig maar alles is goed...daar kan mijn hartje toch echt niet zo goed tegen hoor....nu eerst maar koffie en dan maar weer naar het toilet....

Creatieve Maandag

Nadat ik mijn keuken had ontdaan van achterstallige afwas en aangekoekte etensresten -hoe is het toch mogelijk dat men hier zoveel bende kan creeëren in een weekend en dat terwijl we ook nog grotendeels weg waren??!!-, ben ik even gaan ruimen in onze voorraadkast. Even wat spulletjes verzetten zodat het voor mij weer even wat overzichtelijker wordt (waarschijnlijk vindt de rest van de wereld het nog steeds een rommeltje, maar voor mij werkt het prima).

Daarna kwam ik nog een paar gebreide vrolijk gekleurde lappen tegen die ik (volgens mij vorig jaar, ach ja wie wat bewaard die heeft wat) heb gekocht bij een verkoop van spullen gemaakt door geestelijk gehandicapte mensen. Deze kunst moet natuurlijk gezien worden en welke plaats is daarvoor beter dan het raam van de achterdeur? Zo kan EN iedereen het zien EN heb ik minder last van de zon, waar ik helaas niet meer goed tegen kan -lichaamsfuncties vallen uit en dat levert af en toe niet handige momenten op- .

En omdat ik nu toch zo lekker bezig was, ben ik maar eens verdergegaan met mijn 100-jarige project, etalagepoppekoppen versieren. Het is de bedoeling, dat ik er meerdere van ga maken (eerst verven en daarna beplakken met kraaltjes en etc. in mooie figuurtjes) en er een soort van "totempaal" van ga maken. En daarna een mooi plaatsje in de woonkamer natuurlijk (als het resultaat enigszins om aan te zien is natuurlijk).

 Maar hó even, eerst moet er nog wat gegeten worden, want op een lege maag, komt er niet zoveel uit mijn handen...

Eet smakelijk!!

Lazy Sunday afternoon

Zoals altijd op zondag vandaag lekker geluierd (kon ook niet anders, want mijn lichaam heeft het voor nu nav de drukke afgelopen dagen even opgegeven; alles voelt pijnlijk en mijn benen zijn van kauwgum, maar geeft niks, ik heb het er graag voor over gehad!).

Ik heb dus fijn kunnen lezen, bijna een hele dag! (was het mss moederdag vandaag??). Een heerlijk dik boek ook nog, maar nu is het al bijna weer uit. Schiet niet op, ik wil wel eens langer dan een paar dagen over een boek doen. Dit boek ben ik nu dus aan het lezen en ik heb het van mijn Lief kado gehad (ik lekker lezen, hij lekker gamen en houdt ik tenminste mijn mond, althans dat zijn waarschijnlijk zijn beweegredenen, maar het werkt gheghe). De personages worden goed uitgewerkt, een goed (soms voorspelbaar) verhaal, maar je zit er wel gelijk "in". Kijk HIER  maar voor een recensie

De kids zijn door Lief op bed gebracht aangezien ik de trap niet meer op kwam. Yes I know, een traplift is dé oplossing (aanvraag is onderweg, maar degene die de aanvraag behandelde waarschuwde mij al dat de kans groot is dat ze ( = gemeente) mijn meiden (7 en 11 jaar) te oud vinden en dat ze zich gemakkelijk zelf naar bed kunnen brengen en bij ziek wezen of brand zijn ze ook oud en wijs genoeg om zichzelf te behelpen...en bovendien heb ik een slaapkamer beneden en dat vinden ze vast genoeg---> Jaja, right, als ze dat beslissen, zijn ze in ieder geval nog niet van me af :) en komt de leeuw in mij los...)

Enfin, nu ga ik een filmpje kijken. Deze gaat het worden. Ben benieuwd!

De chips ligt klaar en het pak sap ook. Normaal zou ik wel een wijntje erbij nemen, maar ik denk dat ik nu na èèn slok waarschijnlijk naast mijn stoel lig ipv er netjes op zitten...

Update 20/06: Het is een film die je zó kan wegkijken, je hoeft er niet bij na te denken. En dat is hetgene wat normaal gesproken dan juist zo jammer is. Bij het begin van de film, weet je al precies hoe de film gaat aflopen. In het geval van gisteravond werkte dat prima, want ik was zo bek af, dat mijn hersens absoluut geen zin hadden om na te denken en dat kwam dus nu mooi uit. Geen hoogstandje dus...

Welk boek ben jij aan het lezen en welke film heb jij als laatste gezien?

Ons helse kampementje

Met onze gezichten glad gezandstraald als zachte babybillletjes, onze haren in model  geföhnd á la 60-er jaren "suikerspin" en onze oude verweerde opperhuid erafgeweekt door de gratis weerselementen zijn wij weer veilig teruggekeerd van ons "kampementje in het tentje" --> dit artikel zegt mss al genoeg dit doen ze niet zo snel...daar zaten we vlakbij, dus aan de kust...

Mijn prachtige gedicht  heeft dan ook duidelijk geen enkele indruk achtergelaten....Wat zeg ik??!! Geen enkele?? Een he-le-boel indruk heeft het denk ik eigenlijk gemaakt....een verkeerde indruk...ZO groot, dat ik gewoon met gelijke munt (en meer!) terugbetaald ben --> ipv ietsje minder, kreeg ik  huppakee -alsof dat niets kost-, tien keer meer!!! Iedereen in de buurt was er zowel dus figuurlijk als letterlijk door overdonderd.

Ooit al eens als levende scheerlijn aan een partijtent gehangen en als je dat dan ternauwernood overleefd hebt, jezelf semi-vrijwillig "laten" ophangen aan een grote 6-persoonstent onderwijl hard nadenkend over het feit of je nu  als tentstok of  als grondharing daar hangt?? Hartstikke leuk!! Moet je doen! De gratis(!) plaatjes  zo van Flits Flats, Klikkerdeklak zoeven  aan je ogen voorbij; babyplaatjes, puberplaatjes, goede plaatjes, foute plaatjes tot aan nu toe!! Ik kan je met stelligheid zeggen;  een openlucht bioscoop is er niets bij.

En de meiden? De meiden vonden het geweldig, überstoer (of überkrankzinnig is eigenlijk denk ik wel juiste woord) en supergezellig zeiden ze zelf, dit hadden ze nog nooooiiiit meegemaakt (nee, dat zal wel weer niet!, zoiets gebeurd alleen bij ons!).

Ach tussen de verwoede strijd der weerselementen hebben we nog veel kunnen doen hoor, spellen spelen, eten, drinken, fikkie stoken, zingen, lachen, langs de patatboer, filmpje kijken, bezoekje aan de bakker etc.

En....most important....Iedereen is weer netjes en heel afgeleverd bij de ouders en dat wij daarvoor 2 aan gort gewaaide tenten  voor hebben moeten inleveren, vinden wij dan ook helemaal niet erg!

Ode aan het weer

Ik vraag maar 2 ieniminie kleine dingetjes voor morgen..
Want heus ik maak me toch echt een beetje zorgen...
Het hoeft geeneens een ingewikkelde grote ommekeer te zijn..
Want ja, ik weet, veel mensen vinden regen nu  maar wat fijn, fijn, fijn...

Ik bedoel, het is nu wel een beetje teveel van het goede, vind je niet..
Het is al weken droog en nu we willen kamperen, regent het dat het giet..
Ja ja ik weet het; mijn timing is as always vreselijk naatje pet...
Maar moet ik dan persé nu op mijn nummer worden gezet?

Met een iets minder aan regen en iets minder wind zou ik al heel dankbaar zijn...
Vooral  zo tegen 13.00 uur tijdens het opzetten tent én s'nachts is wel zo fijn..
Voor de rest van de dag zullen wij ons echt wel prima kunnen vermaken..
En als het dan dondert of giet, klem ik heus wel heel stevig mijn kaken..

Geen negatief geluidje zal er meer uit kunnen ontsnappen..

Ja, alleen misschien als ik even naar lucht zal moeten happen...

Dus ja?, zeg ut maar, hebben wij een soortement van deal?

Want echt, je weet niet "how happy that would make me feel!!

* Morgen houden wij het kampeerkinderfeestje van oudste dochterlief van vrij t/m zat....jaja groots maar toch goedkoop :) aangepakt...en het is dan ook wel bijzonder, want na de zomervakantie gaan alle meiden naar verschillende middelbare scholen...dus we hebben ZIN, ZIN, ZIN, D'R IN!


UPDATE 18/06 Pfew, it is not easy....what?...not easy at all to translate some sort of poetry made by myself in dutch into english...but I will try and rhyme as well and do a almost exact translation of my dutch poetry...It will s.uck haha and sorry...

I just want to ask two little favours for tomorrow

Cause, really, I do feel a little bit of sorrow

And it doesn’t have to be a huge turn around

For I know a lot of folks love “rain” into the ground.

But hey, don’t you think that it is a bit to much now, regarding the raining don’t you agree

It has been sunny for weeks and now when we want to camp it is pouring rain all over me

Yes, yes I know, how can I forget, my timings sucks as always

But do I have to be punished instantly by putting me at my own place?

With a bit less rain and a bit minor wind, I would be very thankful

Especially between 13.00 and during sleeping at night is very graceful

For the rest of the day we can enjoy ourselves that’s our main

And if  thunder and lightning then happens you wont hear me complain

So no negative noise can come out of me ever again

Or maybe sometimes when I have to use my brain

So Just say it “do we have somewhat of a deal?

Cause really, you don’t know how happy that would make me feel!!

Verwennerij/Spoiling

Begin de dag met een lach (dat is wat ze zeggen tenminste en zingen doen ze het ook nog! --> yeahhh right..)....Nou ehhh, dat valt niet altijd mee hoor! Ik weet niet wat Lief van dinsdag op woensdagnacht allemaal uitgespookt heeft, maar ik kwam toch aardig verkreukeld en energieloos mijn bedje uit (of zijn dit gewoon tekenen van ouderdom? weljaaaa, dat kan er ook nog wel bij en ik maar smeren).

Enfin, na uren later eindelijk wat bijgetrokken te zijn (theezakjes en een douche doen wonderen!), kwamen de meiden allebei vanuit school naar huis en hadden ze een leuk kadootje voor me meegenomen om me wat op te vrolijken...(zou ik misschien een beetje sjachrijnig gereageerd hebben vanochtend vroeg???) Ze (groep 8) hadden in het kader van MICROKREDIETeigen bedrijfjes opgezet, zoals; verkoop van kruukplaetjes (heerlijke koekjes), auto wassen en een rommelmarkt (de winst die ze hebben gemaakt gaat naar goede doelen). En bij de rommelmarkt hadden oudste dochterlief en jongste dochterlief plus vriendinnetje iets gespot wat toch echt wel iets voor mij zou zijn. Deze dus...Ik vind em prachtig!!

En daarna is oudste dochterlief (terwijl jongste dochterlief een hele middag voor de rest is wezen buitenspelen) in de keuken bezig geweest om wat lekkers te bakken voor die avond als toetje of bij de koffie. Nou, de taart (voor recept kijk HIER) was zo ongelóóflijk lekker dat we het gewoon EN als toetje EN voor bij de koffie hebben gegeten!! Met tussendoor een stukje fruit om het gezondheidsgehalte een beetje op peil te houden, dat doen we dan ook welweer... Gelukkig voel ik me vandaag prima!! (en dat komt goed uit, want ik heb mijn agenda weer bomvol staan  fysio, ergo en melkschenkbeurt op school…aarrghhh).

”May you begin this day with a smile on your face” (at least thats what they say). Well…ehh…that isn’t always that easy you know? I don’t know for sure what my Love was up to the night before last night. But the one thing I did know is that I felt really crumpled and without having any energy left (or is this just a sign of “becoming of old-age?").

Anyways…hours later, when my face had become more “healthy and appealing” again (teabags and a shower perform miracles) and my two girls came out of school they brought me a nice gift. In order of a project at school they had organized a small flea market and that’s were they (my girls and a friend) so this nice platter/dish and bought it for me….I think its lovely!!

After that my oldest daughter (she is 11) went to the kitchen and stayed their for almost the whole afternoon to make this mjummie chocolatepie. It was really delicious!!!. For the recipe of this delicious pie look HERE. We had it as desert and we had another piece of pie and we had it as a “cookie with coffee” (yeah yeah, in between we had our daily fruit!!).

Luckely today I feel much better, because I agenda is completely chocked full with appointments….aaarggghhhh

zwaai, zwaai / weave, weave

Zó!! Zei ik in een eerder blogje dat wij hier thuis allemaal van uitslapen houden, vandaag was dat wel even anders. Om 06.00 uur werden we gewekt door een stuiterende jongstedochterlief. Want tja, vandaag is het de dag van haar schoolreisje en dan moeten we wel natuurlijk op tijd wakker zijn!! Twee uur later bracht ik haar op de fiets, bepakt en bezakt met lekkere broodjes, drinken en snoepjes naar school. Huppakee in de bus (spannend!!) en zwaaien maar (al die glunderende gezichtjes, geweldig!!). Ik herinner me mijn eigen schoolreisjes nog als de dag van gisteren, maar time flies when youre having fun, want nu stond ik toch alweer een dochter van mij uit te zwaaien en was het niet ik die in de bus zat en naar mijn eigen moeder zwaaide. De schoolreis gaat hiernaar toe. Met wat geluk krijg ik eind van de week te horen hoe ze het schoolreisje heeft ervaren, want als ik strakjes vol enthousiasme vraag aan haar “en hoe vond je het?” geeft ze waarschijnlijk alleen als antwoord “leuk” of “nu even niet mam, want ik ben veelste moe!”.

Nu maar eens snel mezelf bezighouden met het volgende spannende “ding” wat op ons programma staat. Het verjaardagspartijtje van onze oudste dochter. De meiden in de klas houden al een paar jaar “sleepoverpartys” als verjaardagfeestjes en dat is best relaxed al zeg ik het zelf. Maar omdat dit het laatste jaar van de meiden samen is (groep 8, dus na zomervakantie verschillende scholen) gaan we dit jaar (lees; as weekend) een weekendje met de meiden kamperen op een kleinere camping hier in de buurt. We krijgen een héél groot apart veld voor onszelf (beter voor de overige campinggasten ook haha). Ik heb er echt zin in, want het is z’on leuk meidengroepje! Maar dat betekend wel dat ik nog heel wat te doen heb  inkopen doen, taart bakken, lekkers bakken, kampeerspullen uitzoeken, tennisrackets en andere buitenspeelzooi verzamelen, een spel bedenken voor hun leeftijd en etc. Gaat vast helemaal goedkomen allemaal, maar dan moet ik wel iets gaan doen!

Ehmm…did I say earlier in a blog that we like to sleep late?! Well, today it was different! At six o’clock this morning we were woken up by an enthusiastic yelling youngest daughter….Today is her annual schooltrip, so she made sure that we did not oversleep ourselfes. This is where the trip is heading to. Two hours later I brought her (packed and sacked with food, candy and drinks) by bike to school. Into the bus (exciting!!!) and a little bit of weaving!”… Which reminded me of my own annual schooltrips (owh, how time goes fast when you’re having fun!), but this time it was not me sitting in that bus and waving at my mum…

With some luck she will tell me at the end of the day how her day was, but probably she will give only a short answer like “owh, fun” or “not now mum, I am real tired”!

Well, now I have to focus on another fun project. The birthdayparty for our oldest daughter. It’s tradition to do “sleepoverparties” at home. But this year (for all of her friends are going to a new school after the summer holiday) we decides to go camping with the girls! And by this year I mean next weekend.. So I’d better be prepared!! Doing some shopping, baking cakes and some sweets, checking our camping goods, come up with an exciting game for girls etc. I am up for it!! And now the only thing I have to do is “do it!”….

We did it!

En ja hoor, het is gelukt. Ondanks het druilerige weer hebben we oma's ontvoerd en zijn erop uit getrokken. Nu ben ik best wel moe eigenlijk en ga strakjes na het "schoolreisjesbroodpakket" klaarmaken, fijn naar bed! Morgen dus meer over het dagje!

Deze schatten hebben we in ieder geval gescoord vandaag! Veren van allerlei vogels en haar van de Alpaca (en nee, we hebben ze niet kaal achtergelaten hoor)

And yesss, we did it --> kidnapping grandma. Despite of the rainy day we went for it! Now I do feel exhausted and after I have prepaired the schoollunch for my youngest daughter's schooltrip tomorrow, I can finally go to bed! Yeahhh!!.

These are the "treasures" we scored today. Feathers of all kind of birds and hair from the Alpaca...(and yes, we left some behind...)

De ontvoering van/The kidnapping of...

Morgen gaan we bij "moeders" op visite en ik denk dat we haar maar eens gaan ontvoeren. Gezellig, verrassend en waarschijnlijk ook lekker (ik zie voor me een overheerlijke koffie met een stuk gebak van het èèn of ander erbij, zonder dat ik het hoef te bakken of te zetten). Hier in de buurt is een klein park met bijzondere vogeltjes en diertjes en volgens mij houden ze er morgen ook een spectaculaire roofvogelshow, dus voor de meiden ook hartstikke leuk!

Tomorrow we will go and visit my mother in law (moeders) and I think it's a great idea to kidnapp her! It will be pleasant, surprising and probably tasty too(I picture myself enjoying a delicious and enormous cup of coffee and a piece of pie -enormous too- without me doing the work of preparing it). Nearby is a little park with different kinds of birds and little animals and I know that they have planned a spectacular show of birds of prey for tomorrow, so the children will definately like it too!

Hier houden wij van :)/This is how we like it :)

Zondag Rustdag, daar zijn wij het hier in huis helemaal mee eens. Lekker uitslapen (onze kids zijn daar gelukkig ook heel goed in, als baby al) met zijn allen en voor de rest maar zien wat we gaan doen.

We hebben dan ook niets echt spannend gedaan vandaag, beetje gekletst, beetje gehangen, spelletjes gedaan, gedronken en gegeten. Afgelopen nacht heb ik nog deeg voor croissantjes staan maken (hoe gek kan je wezen?!) en daar plukten we vandaag "de croissantjes" van! Héérlijk, waren ze..Zojuist hebben we ze opgegeten, lekker buiten, vestjes aan, pannekoekenpan op tafel zodat iedereen zijn eigen minipannekoekjes kon maken, croissantje erbij en smullen maar!

Today we didnt do anything exiting. Sunday is our "resting day". And we are good in sleeping late. Our children too (even when they were babies :) yes, yes we are blessed)..

All we did today was a little bit of talking, hanging around, game playing, eating and drinking. Last night I was busy making a dough for croissants (how low can you go, everyone was sleeping)and today we could eat them...they were de-li-cious!!! And there were 16! of them! Mjummm!!!

We had our dinner outside, its was a bit cold but we put on our cardigans. And together with the little pancakes and the croissant we enjoyed our dinner...